Μεγάλη Έκρηξη: Ενας σύγχρονος κοσμογονικός μύθος (Ι)

cosmologyΗ ιδέα ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε ξαφνικά απ’το τίποτα, δεν είναι καινούρια. Αντίθετα μάλιστα είναι εξαιρετικά παλιά κ υπάρχει σε όλες τις μυθολογίες των αρχαίων πολιτισμών. Παρόλα αυτά κάποιοι σύγχρονοι μυθοπλάστες (Οι υποστηριχτές της θεωρίας της Μεγάλης Έκρηξης) προσπαθούν να τη παρουσιάσουν ως νεογέννητη ιδέα που στηρίζεται δήθεν στα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα.

Η αρχαία κινεζική μυθολογία μας λέει ότι : Όλο το σύμπαν βρισκόταν συμπυκνωμένο μέσα σε ένα αυγό. Όλη η ύλη του σύμπαντος περιστρεφόταν μέσα στο αυγό, στο οποίο κοιμόταν κ ένας τεράστιος γίγαντας, ο Pangu. Κοιμόταν εκεί για 18000 χρόνια κ κάποια στιγμή όταν ξύπνησε, το αυγό έσπασε κ ξεχύθηκε όλη η ύλη. Η θεωρία της μεγάλης έκρηξης δεν λέει κάτι πολύ διαφορετικό (Σχετικό άρθρο: Big Bang – Η Μεγάλη Σύγχυση). Μάλιστα υπαινίσσεται κάποια πράγματα που είναι ίσως περισσότερο παράλογα απ’την ύπαρξη ενός τεράστιου γίγαντα μέσα σε ένα αυγό. Με τις παραδοχές της η επιστήμη κινδυνεύει να κάνει ένα τρομαχτικό πισωγύρισμα κ να βρεθεί χιλιετίες πίσω – ακόμη κ σε χαμηλότερο επίπεδο από τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους χιλιάδες χρόνια πριν.

Θέματα όπως η αιωνιότητα του σύμπαντος, η αιτιοκρατία (Αιτιοκρατία & απροσδιοριστία) με βάση την οποία λειτουργεί, η αφθαρσία της ύλης, η αρχή διατήρησης της ενέργειας, η αντικειμενικότητα του χώρου κ του χρόνου που ήταν για μεγάλο διάστημα δεδομένα για την επιστημονική κοινότητα, αρχίζουν τώρα να αμφισβητούντα έντονα μέσα απ’το πρίσμα νεοσύστατων θεωριών κ των «αξιωμάτων» που υποστηρίζουν. Τέτοιες είναι η κβαντική θεωρία κ η πιθανοκρατική αντίληψη που προωθεί, η αβεβαιότητα κ η αρχή της απροσδιοριστίας, καθώς κ η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης μαζί με τις ιδεολογικές της προεκτάσεις. Για το λόγο αυτό ίσως είναι αναγκαίο να θυμηθούμε ενδεικτικά μερικά απ’τα θαρραλέα πρώτα (αρχαία) βήματα που οδήγησαν στην υλιστική αντίληψη του κόσμου κ που τώρα αμφισβητούντα.


aristotelisΟ Αναξαγόρας είχε πει ότι : Τίποτα στο Σύμπαν δεν καταλήγει στο μηδέν κ τίποτα δεν αρχίζει απ’το μηδέν. Το σύμπαν είναι χωρίς αρχή, χωρίς τέλος, κ ποιοτικά αναλλοίωτο. Ο Αριστοτέλης υποστήριζε ότι δεν έχουμε το δικαίωμα να σκεφτόμαστε την ύλη χωρίς μορφή, ούτε τη μορφή χωρίς ύλη. Η ύλη είναι τόσο αγέννητη όσο κ η μορφή. Κ τα δύο είναι αιώνια. Ό,τι γεννιέται ήδη υπάρχει μέσα στο «γίγνεσθαι». Το «γίγνεσθαι», δηλαδή η συμπαντική μηχανή, είναι η μετάβαση από μία δυνατότητα σε μία πραγματικότητα, μέσω της κίνησης. Όμως όλα αυτά είναι αιώνια. Στην αιτιοκρατία που ανέπτυξε ο Αριστοτέλης, ο κόσμος είναι ένα οργανωμένο σύνολο όπου κάθε πράγμα μεταβάλλεται προς αυτό που καθορίζει η φύση του. Κατέληξε επίσης στο ότι η κίνηση στο κενό είναι αδύνατη κ συνεπώς δεν μπορεί να υπάρχει κενό. (Ας μην αναφέρουμε κ τον Ηράκλειτο – «Τα πάντα ρει και ουδέν μένει.»).


Στα χρόνια όμως της ύστερης αρχαιότητας κ του πρώιμου μεσαίωνα, η άνοδος του Χριστιανισμού διαφοροποίησε την θέση της επιστήμης κ της φιλοσοφίας. Το αυξανόμενο βάρος της θεολογίας στο σύνολο αντιλήψεων για την κατανόηση του κόσμου, υποβάθμισε την επιστημονική μελέτη της φύσης. Η επιρροή του Αριστοτέλη άρχισε να μειώνεται κ να ενισχύεται ως αντίπαλο δέος ο Πλατωνικός κόσμος των ιδεών.

Οι μεσαιωνικές αντιλήψεις θεμελιώθηκαν απ’τον Αυγουστίνο. Ο Αυγουστίνος έκανε δεκτή την επιστήμη ως «θεραπαινίδα της θεολογίας», μέχρι τον βαθμό που αυτή δεν συγκρούεται με την θεολογία. Γι’ αυτόν, η αλήθεια της επιστήμης βασίζεται στην θεία φώτιση καθώς όλα προέρχονται απ’τον Θεό. Η θρησκευτική αντίληψη κυριάρχησε κ η επιστήμη γονάτισε κάτω απ’το βάρος των διώξεων κ των ανθρώπινων παραλογισμών  κ φτάσαμε σε αυτό που γλαφυρά αποκαλείται Dark Ages, δηλαδή σκοτεινές εποχές ή μεσαίωνας.

February-10Η σύγχρονη φυσική επαναφέρει σήμερα αυτόν τον επιστημονικό μεσαίωνα. Σαν μοντέρνα εκδοχή της μεσαιωνικής ιεράς εξέτασης δικάζει την υλιστική σκέψη κ προωθεί το θρησκευτικό παραλογισμό. Μιλάει για δημιουργία του σύμπαντος (όχι μέσα από αυγό αλλά από μικροσκοπικό σημείο), αρχή του χρόνου, γέννηση της ύλης, δημιουργία των πάντων απ’το κενό… Αν νομίζεται πως είμαι υπερβολικός διαβάστε τα παρακάτω αποσπάσματα από διάφορα «επιστημονικά» άρθρα.


.

Τι συνέβη πράγματι πριν από τη Μεγάλη Έκρηξη;

Τι συνέβη πριν απ’τη Μεγάλη Έκρηξη, τι την προκάλεσε;, θα μπορούσε άραγε ολόκληρο το σύμπαν απλά να παρουσιαστεί ξαφνικά, ως δια μαγείας, χωρίς κανέναν απολύτως ουσιαστικό λόγο; Εάν τίποτε δεν συμβαίνει χωρίς αιτία, τότε κάτι πρέπει να προκάλεσε κ την εμφάνιση του σύμπαντος. Τι προκάλεσε αυτό το κάτι κ.ο.κ., σε μια επ’ άπειρον αναδρομή. Ορισμένοι διακηρύσσουν απλά ότι ο Θεός δημιούργησε το σύμπαν. Ένας τακτικός ελιγμός συνίσταται στο να ισχυριστούμε ότι το σύμπαν δεν είχε αρχή, ότι υπάρχει αιώνια. Δυστυχώς, αυτή η φαινομενικά εύλογη ιδέα αποδεικνύεται εσφαλμένη, για πολλούς επιστημονικούς λόγους…..

Υπάρχουν πολύ πειστικές ενδείξεις ότι το σύμπαν πράγματι εμφανίστηκε με μια Μεγάλη Έκρηξη, πριν από 15 δισεκατομ. χρόνια. Ερχόμαστε ομως αντιμέτωποι με το πρόβλημα του τι συνέβη πρωτύτερα ώστε να προκληθεί η Μεγάλη Έκρηξη. Ουσιαστικά, η απάντηση έχει δοθεί προ πολλού, απ’τον Αυγουστίνο, έναν άγιο της Χριστιανικής Εκκλησίας που έζησε τον 5ο αιώνα. Ο Αυγουστίνος, ισχυρίστηκε οτι το σύμπαν «δεν δημιουργήθηκε εν χρόνω αλλά μετά του χρόνου.

bigbangΜε άλλα λόγια, η απαρχή του σύμπαντος –Μεγάλη Έκρηξη– δεν ήταν απλά η ξαφνική εμφάνιση της ύλης σ’ ένα αιώνια προϋπάρχον κενό, αλλά η γέννηση του ίδιου του χρόνου. Ο χρόνος άρχισε μαζί με το σύμπαν. Δεν υπήρχε «πριν». Είναι αξιοσημείωτο ότι η σύγχρονη επιστήμη έχει καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα με τον Αυγουστίνο Έτσι, η φυσική προβλέπει ότι ο χρόνος είναι «φραγμένος» προς το παρελθόν, δεν εκτείνεται σ’ ένα αιώνιο παρελθόν.

Κάθε συζήτηση περί του τι συνέβη πριν απ’τη Μεγάλη Έκρηξη, ή περί του τι την προκάλεσε  απλώς δεν έχει νόημα. Μέχρι πρόσφατα, φαινόταν ότι κάθε εξήγηση της αρχικής “ανωμαλίας”, η οποία αποτέλεσε την αρχή του χρόνου, θα έπρεπε να υπερβαίνει τα όρια της επιστήμης.  Αποδεικνύεται ομως ότι υπάρχουν φυσικά γεγονότα τα οποία δεν έχουν καλά ορισμένα αίτια. Τα γεγονότα αυτά ανήκουν σ’ έναν παράξενο κλάδο της επιστημονικής έρευνας ο οποίος ονομάζεται κβαντική φυσική.

Τα κβαντικά γεγονότα συμβαίνουν στην κλίμακα των ατόμων κ των μορίων, καταργούνται εκεί οι συνήθεις κανόνες της κοινής λογικής περί αιτίου κ αποτελέσματος. Ο κανόνας του νόμου αντικαθίσταται από ένα είδος αναρχίας ή χάους, κ τα πράγματα συμβαίνουν αυθόρμητα. Σωματίδια ύλης μπορούν απλά να εμφανιστούν ξαφνικά κ απροειδοποίητα, κ κατόπιν να εξαφανιστούν το ίδιο αιφνιδιαστικά.

Παρά το γεγονός ότι δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα τι ακριβώς συνέβη κατά την έναρξη, μπορούμε τουλάχιστον να αντιληφθούμε ότι δεν είναι απαραίτητο η εμφάνιση του σύμπαντος απ’το τίποτε να είναι παράνομη ή αφύσικη ή αντιεπιστημονική. Εν ολίγοις, δεν είναι απαραίτητο να επρόκειτο για ένα υπερφυσικό γεγονός. Στο ερώτημα Τι συνέβη πριν απ’τη Μεγάλη Έκρηξη; Η απάντηση είναι: Τίποτε.

Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το βρείτε εδώ. [ Άρθρο πρώτο ]


Η δημιουργία του σύμπαντος από το τίποτα

προσευχηΟ Alan Guth, στο βιβλίο του “Το Πληθωριστικό Σύμπαν“, θέτει το ερώτημα: Δεδομένης της σημερινής κατανόησης των νόμων διατήρησης, υπάρχει άραγε κάποια ελπίδα για μια επιστημονική περιγραφή της δημιουργίας του σύμπαντος; Αν οι νόμοι διατήρησης επιβάλλουν «τίποτα να μη δημιουργείται απ’ το τίποτα», τότε πως δημιουργήθηκε το Σύμπαν; Θα πρέπει να αναγκαστούμε να πιστέψουμε είτε ότι το Σύμπαν είναι αιώνιο;

Το 1982, ο Ο Alexander Vilenkin πρότεινε μια επέκταση της αρχικής ιδέας του Tryon. Πρότεινε ότι το Σύμπαν δημιουργήθηκε με κβαντικές διαδικασίες «κυριολεκτικά απ’το τίποτα», θεωρώντας όχι μόνο την απουσία της ύλης, αλλά κ την απουσία ΧΩΡΟΥ κ ΧΡΟΝΟΥ. Η έννοια του απόλυτου τίποτα είναι δυσνόητη, γιατί έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε το χώρο σαν ένα αμετάβλητο υπόβαθρο, το οποίο πρέπει να υπάρχει. Είτε μπορείτε να το φανταστείτε είτε όχι, ο Vilenkin απέδειξε ότι, η έννοια του απόλυτου τίποτα είναι τουλάχιστον πλήρως ορισμένη μαθηματικά, κ ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν το σημείο εκκίνησης στις θεωρίες της δημιουργίας του Σύμπαντος.

Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το βρείτε εδώ. [ Άρθρο Δεύτερο ]


Η ηλικία του Σύμπαντος

universe-in-a-dayOι κοσμολόγοι εκτιμούν ότι η ηλικία του Σύμπαντος είναι περίπου 13,7 δισεκατομμύρια χρόνια. Αν τα 13,7 δισ. χρόνια αντιστοιχούσαν σε μία ημέρα (24 ώρες), θα είχαμε το παρακάτω ημερολόγιο με τα σημαντικότερα κοσμολογικά γεγονότα, απ’την Μεγάλη Έκρηξη μέχρι σήμερα.

Την πιο ολοκληρωμένη οπτική (Βίντεο) προσομοίωση της εξελικτικής πορείας του σύμπαντος, ξεκινώντας μετά τη δημιουργία του με τη Μ. Έκρηξη πριν από 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια κ φθάνοντας μέχρι σήμερα, πραγματοποίησε μια ομάδα Αμερικανών κ Γερμανών αστροφυσικών κ κοσμολόγων, με τη βοήθεια ισχυρών υπερυπολογιστών.

Το ημερολόγιο του σύμπαντος κ το βίντεο της γέννεσης του βρίσκονται εδώ.   

[ Άρθρο τρίτο ]

Μεγάλη Έκρηξη: Ενας σύγχρονος κοσμογονικός μύθος (ΙΙ)    <— Link

Advertisements

~ από Epikss στο Οκτώβριος 4, 2014.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s